Przeskocz do treści

Pojęcie dywersyfikacji

Pojęcie dywersyfikacji oznacza wchodzenie firmy do nowych sektorów gospodarki i przez to rozszerzanie zakresu branżowego działalności[1]. Pojęcie to jest zarezerwowane dla zjawiska branżowego rozszerzenia działalności, nie obejmuje natomiast wchodzenia na nowe geograficzne rynki z tą samą grupą produktów, ani zwiększenia gamy wyrobów w ramach tego samego sektora.

Najprostszym sposobem ocenienia stopnia dywersyfikacji jest zbadanie struktury przychodów według sektorów. Jeżeli większość przychodów pochodzi z wielu sektorów to mamy do czynienia z przedsiębiorstwem zdywersyfikowanym.

Dążenie przedsiębiorstw do dywersyfikowania swojej działalności jest oparte na oczekiwaniu dużych korzyści związanych z tym procesem. Istnieją trzy ważne powody, dla których firmy decydują się na dywersyfikację:

  1. Zmniejszenie ryzyka działalności gospodarczej poprzez jego rozproszenie
  2. Dywersyfikowanie działalności pozwala uzyska efekt synergiczny działania
  3. Dywersyfikacja działalności pozwala firmie na uniknięcie negatywnych skutków starzenia się sektora, w którym działała dotychczas.

Konieczne jest również uświadomienie sobie przez firmy decydujące się na dywersyfikację wszystkich jej dylematów, a w szczególności związanych z jednolitym rynkiem Unii Europejskiej. Przede wszystkim decydując się na dywersyfikację rezygnujemy z korzyści koncentracji środków w jednym sektorze.

Jest udowodnione, że firmy działające na wielką skalę w jednym sektorze korzystają z tzw. efektu uczenia się i osiągają mistrzostwo technologiczne i koszt jednostkowy na bezkonkurencyjnym poziomie. Dywersyfikacja może również prowadzić do rozproszenia wysiłku inwestycyjnego i niedoinwestowania wszystkich dziedzin działalności. Innym niebezpieczeństwem jest struktura organizacyjna firmy, dostosowana do specyfiki branżowej i terytorialnej firmy oraz opracowanie racjonalnych procedur organizacyjnych. Niespełnienie, któregoś z w/w warunków może doprowadzić do błędnego ustalenia zakresu i rodzaju dywersyfikacji lub nieefektywnego zarządzania zdywersyfikowaną firmą.

Punktem wyjścia do podjęcia decyzji o dywersyfikowaniu firmy powinna być ocena jej ogólnej pozycji strategicznej i perspektyw rozwojowych. Wymaga to zbadania i analizy, nie tylko mocnych i słabych stron firmy, trendów w makrootoczeniu, ale także aktualnej i przyszłej atrakcyjności asortymentu, szczególnie na rynkach Unii Europejskiej (tabela 8). W zależności od pozycji strategicznej firmy dywersyfikacja może spełniać różne zadania i w różny sposób przyczyniać się do rozwoju, czy przetrwania firmy.

Tabela 8. Strategie dywersyfikacji asortymentu na rynku Unii Europejskiej

Pozycja na

Rynku krajowym

Szerokość asortymentu
Duża Mała
Silna

 

 

 

 

Działanie w wielu krajach UE z szerokim asortymentem Działanie w wielu krajach UE z koncentracją na wybranych grupach produktów
Słaba Działania w skali lokalnej z szerokim asortymentem Działanie w skali lokalnej z wąskim asortymentem.

Źródło: A. Sznajder,…, op. cit., s. 131.

Ciech należy do grupy przedsiębiorstw, które mają zróżnicowany asortyment i działają na wielu rynkach. W warunkach coraz większej konkurencji w UE, trudno będzie taką pozycję utrzymać.


[1] M. Romanowska, …, op. cit., s. 48.

Podsumowanie pracy magisterskiej

Przeprowadzonej analizy opakowań mleka fermentowanego wynika, że zgodność informacji z Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych (Dziennik Ustaw z 2002 r. > Nr 220 > poz. 1856) jest prawie bez zastrzeżeń. Stwierdzono jedynie braki co do wymagań umieszczenia na opakowaniu producenta A i B.  informacji o kraju, w którym produkt został wyprodukowany. Wszystkie pozostałe wymogi były zgodne i nie budzą zastrzeżeń a oprócz nich poprzez uzupełnienie szatą graficzną  opakowania stają się na tyle atrakcyjne, że zwracają na siebie uwagę klienta i wywołują w nim uczucie chęci zakupu.

Z przeprowadzonej ankiety wynika, że zarówno wśród kobiet i mężczyzn jogurt jest napojem fermentowanym, którego spożywa ponad połowa respondentów, średnio 64%.

Według kobiet producenci powinni postarać się o umieszczenie daty ważności w sposób bardziej dbały, gdyż ponad połowie w jej odczytaniu sprawia trudność. Co czwarty mężczyzna uważa natomiast że treść informacyjna zawarta na opakowaniu przedstawiona jest w sposób prawidłowy i nie wymaga modyfikacji.

Zaufanie konsumentów w dużym stopniu zależy od informacji dostarczanych mu za pomocą opakowania, dlatego ważne jest, aby były one wszechstronne, jasno sprecyzowane

i czytelne (Staniewska, 2006). Z przeprowadzonych przez Europejską Organizację Konsumencką (BUEC) badań na temat rozumienia i odbioru przez konsumentów zasad znakowania żywności wynika, że Polacy kupując żywność zwracają uwagę najczęściej na cenę -88%, datę minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia -87%, zawartość netto -70%, markę produktu -64%. Zdaniem 67% ankietowanych sposób prezentacji wykazu składników powinien być ulepszony. Zmiany powinny dotyczyć m.in.  powiększenia czcionki –65%, poprawienia przejrzystości -38%, umieszczenia w bardziej widocznym miejscu -30% (Wierzejska, 2006). Odpowiedzi podawane przez ankietowanych mogą stanowić niejako wskazówkę dla producentów, na co klient w momencie oglądania opakowania zwraca swoją uwagę. W związku z tym producenci oprócz podstawowych standardów prawnych wymaganych przez państwo, aby polepszyć formę przedstawianych na opakowaniu informacji, powinni kierować się także sugestiami nabywców ich produktów. Wybiegając w przyszłość, aby lepiej umożliwić konsumentowi wybór z półki sklepowej produktu o najwyższej jakości, producenci powinni umieszczać oprócz daty przydatności do spożycia datę produkcji produktu, gdyż pozwoli to kupującemu na wybór produktu o zawartej w nim mikroflorze najwyższej jakości.

Nie należy lekceważyć przeprowadzania ankiety wśród konsumentów gdyż właśnie za jej pośrednictwem producent jest w stanie określić preferencje i kontrolować zmiany myślenia, jakie zachodzą w ich umysłach.

Znaczenie opinii konsumentów w kształtowaniu popytu na wyroby mleczarskie jest niezaprzeczalne, dlatego tez należy zgodzić się ze stwierdzeniem J. Kondratowicz-Pozorskiej, że:,, potrzebne jest nowe spojrzenie na to, jak przyciągnąć nowych nabywców, utrzymać dotychczasowych, a samemu przetrwać na rynku” (Góralczyk, 2006).

Średnio 72,9% ankietowanych wybiera produkty znanych firm oznacza to, że niejako oczekują oni, że zakupiony przez nich produkt, będzie charakteryzował się dość dobra jakością –marką. Natomiast atrakcyjność opakowania wpływa na ocenę postrzeganej jakości produktu i marki. Konsumenci przenoszą wrażenie, jakie wywarło opakowanie na produkt. Jeśli produkt oceniony jest bardzo korzystnie ze względu na jakość również jego opakowanie otrzyma najwyższe noty. Taką zależność np. na rynku serów obserwuje się w odniesieniu do serów topionych, pleśniowych, serków homogenizowanych, twarożkowych i do smarowania, a także do serów podpuszczkowych (Świątkowska i in., 2006)

Omówienie wyników przeprowadzonych za pomocą ankiety

Badanie przeprowadzono wśród mieszkańców miasta Chojna. Przepytano 100 osób wśród których 58% stanowią kobiety (do 21 lat-5.1%, 21-30 lat -29.4%, 31-39 lat – 22.4%, 40-59 lat -32.7%, 59-65 lat -10.3%) a 42% mężczyźni (do 21 lat -7.1%, 21-30 lat – 28.6%, 31-39 lat -31%, 40-59 lat -33.3%).

Wśród kobiet największym powodzeniem cieszy  się  jogurt,  który  spożywa aż 67.2%, . natomiast w grupie mężczyzn spożycie tego napoju zadeklarowało 61.9%. Konsumpcja kefiru jest znacznie mniejsza-zaledwie 12% kobiet i 7.1% mężczyzn pije regularnie kefir. Zaś kefir oraz jogurt spożywa 20,7% kobiet i 26.2% mężczyzn. Wśród mężczyzn 4.7% nie spożywa ani jogurtu ani kefiru.

Rys. 1. Spożycie mleka fermentowanego przez kobiety

Rys. 2. Spożycie mleka fermentowanego przez mężczyzn

Kobiety (48.2%)  wykazały większą świadomość (32.5%) dobrego wpływu mlecznych napojów fermentowanych na organizm człowieka w stosunku do mężczyzn. Natomiast mężczyźni wykazali większe spożycie z czystej chęci (67.5%) w stosunku do kobiet (51.7%).

Rys.3.Przyczyny spożywania mleka fermentowanego.

Na pytanie: Jakie informacje wg Pani powinny być zawarte na opakowaniu najczęściej podawano: data  ważności -51.7%,  skład – 48.2%,  konserwanty – 22.4%,  kalorie 10.3%, cena-3.4%, zawartość cukru i tłuszczu-1.7%, kalorie i wartość odżywcza w całym opakowaniu a nie w 100g – 1.7%, 17,2% kobiet nie miało zdania.

Mężczyźni natomiast odpowiadali następująco:  skład-45%,  data ważności-35%,  kalorie-20%,  data produkcji-5%, wartość odżywcza i nazwa producenta – 2.5%, 15% mężczyzn nie miało zdania.

Rys 4. Informacje jakie według ankietowanych powinny być zawarte na opakowaniu.

Mężczyźni(75%) podobnie jak kobiety(70.6%) najczęściej wybierają małe opakowania do 200g. 35% mężczyzn i 58.6% kobiet uznało że na opakowaniu powinna być lepiej widoczna data ważności. 25.8% kobiet i 12.5%mężczyzn sprawia trudność w odczytaniu zawartych na opakowaniu informacji przez co poprawie powinien ulec nadruk,  15.5%  kobiet i 30% mężczyzn uznało ze modyfikacjom należy poddać zarówno datę ważności jak i nadruk natomiast co ciekawe 22.5% mężczyzn  uznało, że zawarta na opakowaniu treść informacyjna jest dobra i nie wymaga modyfikacji.

Rys. 5. Czynniki, które według ankietowanych powinny ulec zmianie.

75.8% kobiet i 70% mężczyzn wybiera produkty znanych firm. Kupując jogurt lub kefir 44.8% kobiet sugeruje się ceną, marką -34.4%, ceną oraz marką 13.8% a 6.9% kobiet nie zwraca na nic uwagi- wybiera produkty pierwsze z brzegu. 30% mężczyzn wybiera produkty pierwsze z brzegu.40% sugeruje się ceną a 20% marką,10% stanowią respondenci którzy przy wyborze kierują się ceną i marką.

Rys. 6. Czynniki, którymi konsumenci kierują się przy zakupie jogurtu/kefiru.

Źródło: Opracowanie własne

Metodologia badań własnych

Cel badań

Celem badań było sprawdzenie zgodności informacji podanych na opakowaniach mleka fermentowanego ( jogurtów i kefirów) z wymaganiami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych (Dziennik Ustaw z 2002 r. > Nr 220 > poz. 1856). Dodatkowo podjęto się oceny stopnia świadomości konsumentów na temat informacji jakie powinny być umieszczane na opakowaniach tego typu produktów.

Materiały i metody badań

Materiał badań

Przedmiotem badań były opakowania mleka fermentowanego (kefir i jogurt) o różnej gramaturze (150g, 175g, 200g, 350g, 400g) zakupionego w handlu detalicznym na terenie Chojny. Próby badawcze pochodziły od trzech różnych. Producentów (A,B,C). Łącznie ocenie poprawności podanych informacji poddano 60 opakowań (30 opakowań po kefirze i 30 opakowań po jogurcie).

Metody badań

Pierwsza część badań polegała na sprawdzeniu zgodności informacji zawartych na opakowaniach jogurtów i kefirów z wymogami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie znakowania środków spożywczych i dozwolonych substancji dodatkowych (Dziennik Ustaw z 2002 r. > Nr 220 > poz. 1856).

Rozporządzenie to reguluje szczegółowy zakres i sposób znakowania środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych, przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta, oraz zakres informacji podawanych na opakowaniach.

Zgadnie z nim na opakowaniach powinno umieszczać się:

  • nazwę produktu
  • datę minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia
  • informacje dotyczące składników występujących w środku spożywczym
  • dane producenta lub dane jednostki wprowadzającej środek spożywczy do obrotu w kraju
  • kraj, w którym wyprodukowano lub przetworzono środek spożywczy
  • zawartość netto
  • warunki przechowywania
  • oznaczenie partii produkcyjnej.

Kolejnym etapem badań było przeprowadzenie ankiety wśród 100 losowo wybranych osób. Ankieta zawierała 11 pytań i przeprowadzana była przeważnie w miejscach publicznych jak: sklep czy w miejscach pracy. Skonstruowana więc musiała być tak, by respondent podczas udzielania odpowiedzi nie odczuł trudności i nachalności zadawanych pytań a co za tym idzie niechęci w udzielaniu na nie odpowiedzi. Natomiast celem tych krótkich i konkretnie sprecyzowanych pytań było faktyczne urzeczywistnienie stosunku konsumenta do jogurtu/kefiru oraz jak kształtuje się jego świadomość, co do informacji, które powinny być zawarte na opakowaniu. Ankieta zawierała zarówno pytania testowe, w których ankieter wybierał jedną lub więcej odpowiednich dla niego odpowiedzi oraz jedno pytanie otwarte, w którym określić musiał, jakie według niego informacje powinny być zawarte na opakowaniu. Pomimo, że krótka forma ankiety nie zajmowała respondentowi więcej czasu niż 2-3 minuty, pytanie to sprawiało najwięcej trudności a często było tak, że ankieter powracał do niego dopiero po udzieleniu odpowiedzi na wszystkie pytania. Ankietowani po określeniu płci, wieku, wielkości gospodarstwa domowego wskazywali, który napój (jogurt, kefir), dlaczego oraz jak często spożywają. Następnie pytano o wielkość nabywanych opakowań, o znajomość informacji, które powinny być na nich zawarte oraz o modyfikacje, jakim według ankietowanych powinny ulec dane umieszczane na opakowaniach. Respondenci precyzowali także, czym sugerują się podczas wyboru konkretnego produktu oraz czy kupowane przez nich kefiry lub jogurty są wyrobami znanych o ogólnopolskim zasięgu firm czy regionalnych zakładów mleczarskich.

Załącznik. Ankieta, według której przeprowadzono wywiad

Proszę podać płeć:

  • Kobieta
  • Mężczyzna

W jakim jest Pan/Pani wieku:

  • do 21 lat
  • 21-30
  • 31-39
  • 40-59
  • 59-65

Jak duże jest Pana/Pani gospodarstwo domowe:

  • 1 osoba
  • 2 osoby
  • 3 osoby
  • 4 osoby
  • powyżej 4 osób

Który z wymienionych napojów fermentowanych kupuje Pan/Pani najczęściej:

  • jogurt
  • kefir
  • jogurt i kefir
  • nie kupuje ani jogurtu ani kefiru

Jak często kupuje Pan/Pani:

Jogurt

a) raz w miesiącu

b) raz w tygodniu

c) kilka razy w tygodniu – ile razy…….

Kefir

a) raz w miesiącu

b) raz w tygodniu

c) kilka razy w tygodniu – ile razy…….

Dlaczego Kupuje Pan/Pani, kefir / jogurt:

  • bo lubię
  • bo znam jego walory lecznicze i ze względów zdrowotnych
  • bo nie lubię ale jestem zmuszony ze względów zdrowotnych

Jakie według Pana/Pani informacje powinny być zawarte na opakowaniu. Proszę wymienić?

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Czy kupowane przez Pana/Panią, jogurt / kefir najczęściej to:

  • pojedyncze małe opakowania do 150g
  • pojedyncze duże opakowania do 400g

Co chciałby Pan/Pani zmienić na opakowaniu?

  • nadruk powinien być większy by lepiej można było przeczytać zawarte na opakowaniu informacje.
  • data ważności powinna być lepiej widoczna

 Czy kupuje Pan/Pani, jogurt / kefir:

  • znanych rozreklamowanych firm
  • czy wyroby regionalnych zakładów mleczarskich

 Kupując jogurt / kefir sugeruje się Pan/Pani:

  • ceną
  • marką
  • nie zwracam na to uwagi, kupuje produkty „ pierwsze z brzegu”

Produkt, a programowanie i organizowanie działań handlowych

Marketing obejmuje sferę badań oraz instrumentów i działań uruchamianych i wykorzystywanych w kształtowaniu zjawisk rynkowych. Obie te sfery składają się z kilku elementów. Jednym z nich są instrumenty i działania związane z produktem. W procesie programowania i organizowania działań handlowych na rynku nie występują one samoistnie, lecz w połączeniu z innymi instrumentami marketingowymi wykorzystywanymi do aktywnego oddziaływania na rynek.

Kształtowanie funkcji produktu jest prowadzonym przez wiele pod-miotów. W procesie tym uczestniczą zakłady produkcyjne, które koncentrują uwagę na funkcjonalności i wydajności produktu oraz projektanci zajmujący się dostosowaniem produktu do wymogów klienta. Proces kształtowania produktu i jego właściwości powinien być skoordynowany gdyż musi nastąpić połączenie rynkowych i techniczno – technologicznych aspektów produktu. Ciech pełni w tym przypadku rolę informatora producenta. Informuje o wymogach i o rynkowych aspektach wymogów co do produktu. Koordynacji w tym procesie dokonuje z reguły Ciech poprzez swoich handlowców.

Produkt ma podstawowe znaczenie wśród elementów marketingu. Ani niska cena, ani duże wydatki na dystrybucję lub promocję nie są w stanie rekompensować struktury właściwości produktu, który nie odpowiada potrzebom klientów. Klient nie nabywa produktu zbędnego tylko dlatego, że jest tani lub sposób oferowania jest dogodny. Produkt staje się ważniejszym elementem marketingu im większego znaczenia nabywa jakościowa konkurencja na rynku.

Formułując właściwości produktu należy dążyć przede wszystkim do tego, by dostosować je do potrzeb konsumenta, a nie np.: do tego by stworzyć możliwości wykorzystania skutecznych środków reklamowych. Jeżeli funkcje podstawowe i dodatkowe produktu, wyposażenie oraz cena odpowiadają wymogą konsumentów, to usługi handlowe związane z produktem mogą przełamać istniejące opory popytu.

Zapewnienie sprawnej sprzedaży produktu wymaga dokonania wyboru właściwych kanałów dystrybucji (gwarantujących sprawny przepływ do klienta). Jeżeli więc nawet właściwości produktu odpowiadają potrzebom klienta to programowanie i organizowanie procesu sprzedaży, za które Ciech bierze odpowiedzialność musi być oparte na wykorzystaniu odpowiednich instrumentów związanych z dystrybucją tego produktu. Dostosowanie właściwości produktu do potrzeb odbiorcy i klienta nie oznacza również, że można eliminować działalność informacyjną o produkcie a także udział Ciech jako pośrednika w jego sprzedaży. W przypadku zaniechania tego typu działalności wielkość sprzedaży mogłaby się stać funkcją przypadkowych kontaktów konsumenta z produktem.

Rozszerzenie lub ograniczenie programu działalności marketingowej przez zależy przede wszystkim od celu działania, jego sytuacji wewnętrznej (stanu zasobów ) i sytuacji rynkowej.

Dzięki nabyciu akcji / udziałów w szeregu spółkach krajowych działających w przemyśle chemicznym w sferze produkcyjnej, zakres działalności Ciech uległ znacznemu rozszerzeniu. Dotychczasowa działalność w sferze czysto handlowej uzupełniona została o działalność w sferze produkcyjnej, której prowadzenie umożliwiło nabycie przez Ciech większościowych pakietów akcji i działów spółek z polskiego sektora chemicznego i tak np.: Gdańskie Zakłady Nawozów Fosforowych „FOSFORY” Sp. z o.o. są jednym z większych producentów nawozów sztucznych w Polsce. Produkują nawozy fosforowe, kwas siarkowy oraz świadczą usługi przeładunkowe, spedycyjne i magazynowe. Podstawowe, wytwarzane przez Zakłady nawozy to agrofoska i amofoska. Mimo konkurencji na rynku krajowym Zakłady mają zabezpieczony stały poziom zbytu swoich produktów. Agrofoska jest również przedmiotem eksportu poprzez Grupę Ciech Agro – Siarka. Innym przykładem działalności produkcyjnej są Inowrocławskie Zakłady Chemiczne „Soda Mątwy” S.A. Produkują one sodę kalcynowaną ciężką i lekką, sodę oczyszczoną, kredę strąconą i chlorek wapniowy. Zakłady te dostarczają swoje produkty poprzez Ciech, krajowym i zagranicznym odbiorcom. Dzięki odpowiedniej organizacji handlowej w marcu 1996 r., IZCh „Soda Mątwy” S.A. uzyskały certyfikat jakości DIN EN ISO 9002. Obecnie całość produkcji Spółki jest wytwarzana zgodnie z systemem ISO 9002, a jakość produktów spełnia najwyższe wymagania jakościowe.

15 listopada 1997r. Ciech również uzyskał certyfikat ISO 9002 nr 75565, na system zarządzania działalnością handlową na rynku krajowym i za granicą, w zakresie chemikalii, farmaceutyków, surowców chemicznych i produktów pokrewnych. Certyfikat jest ważny przez okres 3 lat od daty wystawienia. W okresie tym firma certyfikacyjna KEMA REGISTERED QUALITY POLSKA będzie weryfikować stan systemu zapewnienia jakości, przeprowadzając co pół roku tzw. audyty nadzoru.

Przeprowadzenie auditu certyfikacyjnego zakończyło kilkuletni proces opracowywania i wdrażania systemu zapewnienia jakości. W okresie tym nastąpiło szczegółowe udokumentowanie aktualnego przebiegu realizowanych procesów, co pozwoliło na uporządkowanie i udoskonalenie struktury organizacyjno – funkcjonalnej firmy. Jako podstawę zakresu systemu zapewnienia jakości przyjęto przesłanie polityki jakości: „Naczelnym dążeniem Ciech jest zapewnienie klientom krajowym i zagranicznym terminowych, kompleksowych i atrakcyjnych cenowo usług w zakresie obrotu towarowego i produkcji surowców oraz towarów chemicznych o wysokiej wartości użytkowej. „[1] Otrzymany certyfikat dotyczy działalności handlowej prowadzonej przez Ciech W dalszej kolejności przewiduje się rozszerzenie zakresu systemu zapewnienia jakości na działalność produkcyjną, inwestycyjną, operacje finansowe i świadczenie usług.

Certyfikat ten jest powszechnie uznawanym świadectwem zgodności systemu jakości firmy z odpowiednią normą. Certyfikat potwierdza zdolność jakościową przedsiębiorstwa. Korzyści wynikające z posiadania tego certyfikatu dla Ciech są następujące:

  • Wzrost prestiżu i popularności Ciech,
  • Zwiększenie szans na coraz trudniejszym rynku,
  • Udogodnienia ubezpieczeniowe,
  • Pewność, że system zarządzania w Ciech jest ukierunkowany na jakość i promuje ją.

[1] Materiały wewnętrzne firmy Ciech S.A.

Wytyczne FAO/WHO odnośnie etykiety opakowania

Zgodnie z wytycznymi FAO/WHO na etykiecie opakowania powinny być umieszczone następujące informacje:

– rodzaj, gatunek i przeznaczenie szczepu, (przy czym wskazane przeznaczenie szczepu nie powinno wprowadzać w błąd konsumentów odnośnie funkcjonalności szczepu)

– minimalna liczba żywych komórek każdego szczepu probiotycznego obecnego w produkcie (pod koniec okresu przydatności produktu do spożycia),

– sugerowana wielkość spożycia musi dostarczać efektywną dawkę probiotyku w odniesieniu do twierdzenia zdrowotnego,

– twierdzenia zdrowotne,

– właściwe warunki przechowywania produktu,

– kontakt z producentem w celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących produktu  (Moneta, 2006).

Zamieszczenie na opakowaniu informacji o wartości odżywczej produktu, dokonywane jest z myślą o konsumencie, dlatego powinno być one łatwe i proste do zrozumienia. Dostarczenie konsumentowi tej informacji może pomóc mu w dokonywaniu świadomych wyborów (Nitecka i in.,2006). W wielu przypadkach dopiero w momencie spożywania konsument dokładnie ogląda opakowanie i czyta zamieszczone na nim informacje. W tedy uświadamia sobie, co spożył i czy ma to korzystny czy negatywny wpływ na jego zdrowie.

Wymagania legislacyjne dotyczące znakowania żywności nakazują prezentowanie informacji w sposób czytelny, zrozumiały i niewprowadzający w błąd. Ustalono zasadę zamieszczania informacji obowiązkowych na opakowaniu, zgodnie, z którą, informacja ta powinna być wyraźnie widoczna i nie przysłoniętą przez inne pisane bądź przedstawiane graficzne informacje. Podstawowe informacje jak nazwa produktu, wyznacznik trwałości, warunki przechowywania, zawartość netto, powinny znajdować się w tym samym polu widzenia. Najczęściej jednak sprawdzaną informacją przez konsumentów jest termin przydatności do spożycia, zatem o czytelność tej informacji szczególnie powinien zatroszczyć się producent.. Sugeruje się, aby opis daty znajdował się na jasnym kontrastowym tle. Wielkość druku powinna być możliwie jak największa. Ponadto tam, gdzie występuje kod kreskowy zaleca się oddzielenie tych dwóch elementów.

(Staniewska i in.,2006)

Według PN-A-86061:2002 zawartość tłuszczu podana na opakowaniu może być wyrażona jako ułamek masowy lub objętościowy wyrażony w procentach, lub jako 0% (m/m) w przypadku, gdy mleczny napój fermentowany został wyprodukowany z mleka odtłuszczonego o zawartości tłuszczu nie większej niż 0,05 % (m/m). Jeśli do napoju została dodana dodatkowa mikroflora powinno być dodane określenie ,,z dodatkową mikroflorą” lub wymieniona dodatkowa nazwa drobnoustrojów. Mleczne napoje fermentowane powinno oznaczać się terminem przydatności do spożycia i przechowywać w klimatyzowanych pomieszczeniach lub urządzeniach chłodniczych, czystych, chroniących produkt przed światłem, obcymi zapachami oraz innymi szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi w temperaturze od 0-80C przez cały okres przechowywania i transportu. Na produkcie, do którego został dodany środek słodzący powinno umieścić się określenie „słodzone…”. Nazwa produktu o zwiększonej zawartości suchej masy tj. zawierającego nie mniej niż 5,6% ( m/m) białka, powinna obejmować również określenie „o zwiększonej zawartości suchej masy”. Brak informacji o nazwie zwierzęcia, z którego produkt został wyprodukowany oznacza, że jest to produkt z mleka krowiego (PN-A-86061:2002).

Alergia na mleko krowie (a raczej na jego białka tj. beta laktoglobulinę i alfa laktoglobulinę) oraz jego przetwory, jest jedną z pierwszych pojawiających się u małych dzieci. Jogurt i kefir są tymi produktami, u których także występują eliminowane białka. Czytając uważnie etykietę należy wykluczyć te produkty, które w swoim składzie zawierają mleko, mleko w proszku, serwatkę, białka mleka krowiego

(Jakubik, 2006). Jednakże na opakowaniach przeważnie brak jest jakichkolwiek informacji dotyczących składników wywołujących alergię a konsument poszukując tej informacji najczęściej odkłada produkt i nie decyduje się na jego kupno.

Projektanci opakowań prognozują, iż zestaw przedstawianych konsumentom informacji będzie coraz bogatszy a jego forma coraz bardziej atrakcyjna. Ich zdaniem w niedalekiej przyszłości klient po posłużeniu się przyłączonym do sklepowego terminalu komputerowego czytnikiem kodów kreskowych i odczytaniu kodu zamieszczonego na opakowaniu, będzie mógł zapoznać się z wszelkimi danymi dotyczącymi tego produktu oraz obejrzeć filmy prezentujące możliwość zastosowania go do innych potraw(Ratajczak, 1998). Możliwe stanie się także sprawdzenie jakości oraz świeżości produktu bezpośrednio przy półce sklepowej. Rozwiązaniem problemu świeżości i faktycznej aktywności bakterii może być rozwiązanie opatentowane przez francuską firmę CRYOLOG i być może już niedługo znajdzie zastosowanie do wszystkich produktów żywnościowych w tym przetworów mlecznych. Firma ta opracowała unikalną technikę określania świeżości produktów TRACEO. Jest to samo przylepna etykieta składająca się z żelu i mikroorganizmów spożywczych, która staje się nie przejrzysta z chwilą, gdy produkt traci przydatność do spożycia (Wierzejska, 2006).

W tradycyjnym ujęciu zadanie opakowania polega na przechowywaniu i ochronie produktu w drodze z fabryki do sklepu, a później do gospodarstwa domowego, przyciągnięciu uwagi klienta w punkcie sprzedaży, odróżnieniu marki od innych produktów, zasygnalizowaniu nabywcy jej jakości i użyteczności. Jednakże producenci oprócz zapewnienia funkcjonalności opakowania wykazują coraz większą dbałość o poprawne i umiejętne przedstawienie informacji, które mogą zaważyć o kupnie tego a nie innego produktu. Opakowania mlecznych napojów fermentowanych, do których należą jogurt i kefir w dużej mierze muszą sprostać wymaganiom stawianym producentom przez regulacje prawne oraz wymaganiom i upodobaniom konsumentów ( Sawicki, 2004).

Postępy technologii w opakowalnictwie i wzornictwie stwarzają dogodne warunki dla producentów, którzy prześcigają się w coraz to nowych pomysłach wprowadzając nowe opakowania, czyniąc tym samym polski rynek mlecznych napojów fermentowanych bardziej atrakcyjnym.

Uwarunkowania strukturalno – organizacyjne zmian w działalności marketingowej Ciech S.A.

podrozdział pracy magisterskiej

U progu XXI w. i integracji z Unią Europejską, każde polskie przedsiębiorstwo chcące utrzymać dobrą pozycję na rynku, musi prowadzić skuteczną działalność marketingową.

Siłą motoryczną tego zjawiska są potrzeby otoczenia, które przedsiębiorstwo zaspakaja w toku swej działalności. Zmienność otoczenia, jego potrzeb powoduje, że przedsiębiorstwo musi stale poszukiwać efektywnych form organizacji swej działalności.

Układ organizacyjny Ciech ma swoją specyfikę. Na czele organizacji stoi Walne Zgromadzenie Wspólników. Wybiera ono w tajnym głosowaniu, na dwuletnią kadencję zarząd firmy. Obecny zarząd składa się z prezesa firmy Ciech oraz trzech innych członków. Rada nadzorcza liczy natomiast 17 – tu członków i jest wybierana na 1 rok.

Zgromadzenie Wspólników dokonuje rozliczenia spółki za dany rok, zatwierdza bilans oraz dokonuje podziału zysków. Wnosi ono także poprawki do dokumentów i udziela zarządowi oraz radzie nadzorczej pokwitowanie z działalności w danym roku. Podejmuje ono uchwałę, która upoważnia zarząd do podjęcia prac nad podwyższaniem kapitału akcyjnego. Takie decyzje są kolejnym krokiem dynamizującym realizację rozwoju danej przyjętej strategii.

Zarządowi Centrali podlegają kolejne szczeble w hierarchii organizacyjnej Ciech-u a mianowicie: biuro finansów, składające się z dwóch członów (z biura rozliczeń finansowych oraz biura inwestycji kapitałowych), biura branżowe oraz dział marketingu.

Biuro finansowe zajmuje się ogólne pojętą polityką rachunkowo-finansową i kapitałową. Na początku 1995 r. utworzono w Ciech-u Biuro Inwestycji Kapitałowych. W ostatnich latach Ciech oprócz działalności handlowej zajmuje się również działalnością inwestycyjną. Dotyczy to głównie nabywania udziałów w spółkach krajowych i zagranicznych, tworzenia nowych podmiotów, rozwijania sieci dystrybucji krajowej, w tym zwłaszcza sieci sprzedaży hurtowej i detalicznej paliw płynnych. Skalę tę ilustruje fakt, iż np. tylko w roku 1994 łączna wartość nakładów inwestycyjnych wynosiła 110,6 mln złotych. W 1997 roku Ciech, realizując strategię tworzenia silnej firmy produkcyjno – handlowo – dystrybucyjnej, angażowała środki finansowe w przedsięwzięcia inwestycyjne, takie jak[1]:

  1. zwiększenie posiadanych pakietów akcji / udziałów w spółkach krajowych i zagranicznych,
  2. nabycie / objęcie akcji / udziałów w spółkach krajowych,
  3. prace studialne nad projektowanymi przedsięwzięciami inwestycyjnymi,
  4. inwestycje w rzeczowy majątek trwały.

Najważniejsze inwestycje kapitałowe dotyczyły zwiększenia wartości posiadanych w krajowych i zagranicznych spółkach pakietów.

Rysunek 3.  Schemat organizacyjny Ciech S.A.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie materiałów wewnętrznych  firmy Ciech S.A.

Ciech objął też akcje w nowo zawiązanej spółce Karkonoskie Towarzystwo Inwestycyjne S.A. za kwotę 100,1 tysiąca złotych. Szczegółowe dane dotyczące poniesionych w 1997 roku nakładów na inwestycje kapitałowe zawiera tabela 6.

Nakłady inwestycyjne poniesione w roku 1997 na rzecz majątku trwałego wyniosły 2,703 tysiące złotych. Wydatki te dotyczyły głównie zakupów gotówkowych środków trwałych i modernizację systemu informatycznego. Utworzenie wyspecjalizowanego biura inwestycji kapitałowych było więc nieodzowne, zwłaszcza wobec przewidywanego rozwoju tej działalności. Do szczególnych jego zadań należy identyfikacja przedsięwzięcia inwestycyjnego, polegająca na zdefiniowaniu istoty i celu projektu, określenia przesłanek do podjęcia, opracowania wstępnej wersji projektu oraz realizacja inwestycji. W biurze są również studia przedinwestycyjne i przedprywatyzacyjne dotyczące takich przedsięwzięć jak kompleks sodowy Siarkopol Gdańsk, Kompleks Rafineryjno – Petrochemiczny „Południe”, czy Gdańskie Zakłady Nawozów Fosforowych „Fosfory”.

W czerwcu 1996 roku zorganizowany został w USA cykl prezentacji polskiego rynku kapitałowego dla inwestorów amerykańskich, w których uczestniczył również Ciech. Była to pierwsza taka duża prezentacja polskich spółek na rynku amerykańskim. Stworzyła ona szansę na wejście amerykańskich funduszy na rynek polski i aktywny udział Ciech w przyszłych przedsięwzięciach.

Do biur branżowych należą: Grupa Ciech – Polfa, Grupa Ciech – Organika, Grupa Ciech – Nieorganika, Grupa Ciech – Agro – Siarka, Grupa Ciech – Petroplast.

Cechą charakterystyczną każdego z nich jest specyficzna odrębność w koncepcji strategii działania. Poszczególne biura branżowe opracowują i realizują własne koncepcje działania. Jest to spowodowane wysokim stopniem zróżnicowania oraz coraz głębszą specjalizacją i segmentacją rynku chemicznego. Aktualnie nie można, bo nie da się, porównać branży farmaceutycznej, czy kosmetycznej z branżą np. organiczną.

Tabela 6.    Nakłady na inwestycje kapitałowe poniesione przez  Ciech S.A. w roku 1997

Nazwa spółki
Cena nabycia

(tys. zł)

Udział %             (po inwestycji)     w spółce Uwagi
NOWE INWESTYCJE
     
Karkonoskie Towarzystwo Inwestycyjne S.A. 100,10         4,80% objęcie akcji
       
NABYCIE DODATKOWYCH AKCJI / UDZIAŁÓW      
Bank Ochrony

Środowiska S.A.

 3999,90         5,23% Zmiana zarejestrowana w 1998 r.
Polsin Karbid Sp. z o.o. 997,50       13,80% Zmiana zarejestrowana w 1998 r.
AW Ciech Petrol Sp. z o.o. 774,70       62,52%  
Vitrosilicon S.A. 540,00       13,20% Nowa emisja akcji
Pol – Plast S.A.   58,39       34,84%  
Dimco Grupa

Ciech Sp. z o.o.

    0,50     100,00%  
       
UGODY BANKOWE
     
Elektrociepłownia Andropol S.A.    120,44 Brak danych z ugody bankowej

podano wartości nabycia

Rena – Kord S.A.    110,16 Brak danych z ugody bankowej

podano wartości nabycia

Polbut S.A.        7,46        2,487% z ugody bankowej

podano wartości nabycia

Pressta S.A.        3,97        0,012% z ugody bankowej

podano wartości nabycia

Zetpezet Piła Sp. z o.o.        2,62        0,213% z ugody bankowej

podano wartości nabycia

Zetpezet Wronki Sp. z o.o.        1,64        0,213% z ugody bankowej

podano wartości nabycia

       
SPÓŁKI ZAGRANICZNE – NABYCIE DODATKOWYCH UDZIAŁÓW      
Polsin Private Limited, Singapur   2742,50         65,0% podana cena dotyczy płatności realizowanej w 1997 r.; kwota do zapłacenia w ratach przez 3 lata: 504 tys. SGD
Daltrade Limied, Londyn     480,60         34,5% z kapitału zapasowego spółki

Źródło: Raport roczny Ciech S.A. 1998 Warszawa

Właściwie należą do tego samego układu grupowego Ciech, lecz mają zupełnie inną formę działania. Dyrektorzy poszczególnych grup posiadają kompetencje pozwalające na dużą swobodę w kształtowaniu strategii Grupy i sposobu jej działania. Grupa ma pełną, operatywną gestie transakcyjno – handlową i ponosi pełną odpowiedzialność za całokształt prowadzonej działalności oraz generowane wyniki ekonomiczno – finansowe. Ocena działalności Grupy odbywa się na bazie jej wyniku finansowego. Wewnętrzna struktura grupy oparta jest teraz na trzyszczeblowym modelu[2]:

Grupa Ciech – Polfa jest przykładem biura, które samo musiało drążyć i budować własne struktury, by móc utrzymać się na rynku. Należy tu podkreślić stworzenie indywidualnych sieci kanałów dystrybucji przez tę grupę. Dowodem na to jest fakt, iż około 56% aptek w Polsce korzysta tylko z wyrobów warszawskiej „Polfy”. Obecna ilość leków i ich gatunków wytwarzanych w „Polfie” wciąż wzrasta. W 1993 i 1994 roku łączna wartość produkcji wyniosła 750 bilionów st. złotych, co stanowiło 1 bln. na każdego zatrudnionego. Grupa Ciech – Polfa współpracuje ze znanymi koncernami farmaceutycznymi. Wymienić tu należy francuską firmę SANOF, czy szwajcarski koncern SANDOZ. Te wszystkie dane odzwierciedlają specyfikę i samodzielność branży farmaceutycznej oraz Grupy  Ciech – Polfa.

Innym sposobem działania, ale również dużą skutecznością, charakteryzuje się Grupa Ciech – Organika. Działalność biura opiera się na szerokiej gamie eksportowo – importowej ponad 2000 różnych chemikaliów organicznych. Podzielone są one na kilka głównych grup takich jak pigmenty, środki pomocnicze, część materiałów farmaceutycznych, przyspieszacze, kleje oraz materiały fotochemiczne. Część z nich pokrywa zapotrzebowanie niektórych gałęzi polskiego przemysłu, np.: zakładów tekstylnych, tworzyw sztucznych, papierniczych, kosmetycznych oraz przemysłu skórzanego. Skuteczna działalność Grupy Ciech – Organika wiąże się również z bardzo długotrwałą współpracą z producentami chemikaliów organicznych, do których należą między innymi: Boruta, Zachem, Rokita, Blachownia, Sarzyna, Żarów i Foton. Z zagranicznych kontrahentów Grupy Ciech – Organika wymienić należy tak znane firmy jak: BASF, Bayer, Ciba – Geigy, Du Pont, Sandoz czy Mitsubishi.

Biuro Rozwoju powstało w miejsce zlikwidowanego w 1997 roku Biura Marketingu. Została stworzona w nim nowa struktura organizacyjna[3]:

  • Dyrektor Biura,
  • Zastępca Dyrektora Biura,
  • Sekcja Zarządzania,
  • Sekcja Analiz o Obrotu Towarowego,
  • Sekcja Prognozowania Rozwoju i Cen,
  • Sekcja Promocji i Reklamy,
  • Sekcja Koordynacji Handlowej,
  • Sekcja Spółek.

Do sekcji promocji i reklamy zostało dołączone stanowisko rzecznika prasowego. Nadzór nad Biurem Rozwoju sprawuje członek zarządu, zastępca dyrektora naczelnego ds. ekonomicznych. Biuro Rozwoju Ciech charakteryzuje specyficzny podział obowiązków między dyrektorem biura, a resztą sekcji. Do niego należy opracowanie koncepcji i założeń polityki handlowej spółki Ciech i przedstawienie ich do zatwierdzenia zarządowi. Istotnym elementem w zarządzaniu jest koordynacja, a w przypadku Ciech, koordynowanie działalności jednostek organizacyjnych spółki w kraju i za granicą.

Drugim członem strukturalno – organizacyjnym są poszczególne sekcje tworzące Biuro Rozwoju. Do jego zadań i obowiązków należy w szczególności:[4]

  • przygotowanie materiałów do rozmów z kontrahentami Spółki prowa-dzonych na szczeblu Zarządu lub minimum dwóch biur branżowych,
  • opracowanie planów działalności marketingowej,
  • gromadzenie informacji odnośnie poszczególnych rynków i przekazy-wanie ich zainteresowanym biurom branżowym,
  • współpraca z agentami Spółki Ciech,
  • opracowanie rocznych planów wydawnictw reklamowych,
  • organizowanie sympozjów i konferencji prasowych oraz działań reklamowych i promocyjnych,
  • nadzorowanie i gospodarowanie funduszem reklamowym agentów,
  • opracowanie rocznych planów udziału Spółki w targach i imprezach wystawienniczych,
  • analizowanie efektów nakładów finansowych przeznaczonych na działalność reklamową i promocyjną,
  • wykonywanie i zlecanie wykonania opracowań marketingowych na potrzeby własne Spółki i jej udziałowców.

Stosowanie marketingu wymaga stworzenia odpowiednich struktur organizacyjnych. Struktury organizacyjne powinny ułatwić przede wszystkim integrowanie sfery badań marketingowych i sfery instrumentów marketingu. Działalność marketingowa obejmuje szeroki zakres czynności związanych z rozpoznawaniem zjawisk społeczno – gospodarczych, kształtowaniem produktów, dystrybucji towarów oraz aktywizacji sprzedaży. W pionie marketingu powinny być zatem skupione wszystkie czynności składające się na przygotowanie i prowadzenie działań na rynku.

Punktem wyjścia przeobrażeń działalności marketingowej muszą być zmiany przeprowadzone w strukturze organizacyjnej oraz systemie zarzą-dzania, a mianowicie: zwiększenie rangi oraz przeobrażenie działalności marketingowej i rozszerzenie funkcji realizowanych w jej ramach.

Przy podejmowaniu decyzji o sprzedaży wyrobu i jego cenie muszą być brane pod uwagę informacje zarówno o zachowaniu się klientów jak i o postawie konkurentów. Można to osiągnąć poprzez zmiany o charakterze strukturalno – integracyjnym. Dotychczasowe działania marketingowe w ramach Biura Rozwoju „dublują się” z działaniami prowadzonymi przez pracowników poszczególnych grup (kierownictwo grup, kierowników działów, handlowców), np. każdy handlowiec zobowiązany jest do gromadzenia informacji odnośnie poszczególnych rynków oraz współpracy z agentami Spółki Ciech. Integracja pomiędzy Biurem Rozwoju, a poszczególną grupą spowodowałaby usprawnienie pracy pracownikom branżowo – operacyjnym (kierownikom działów, handlowcom, itp.), a co z kolej pozwoliłoby im na skuteczniejszą działalność handlową. Pracownicy operacyjni powinni otrzymywać przygotowanie już materiały z Biura Rozwoju, do rozmów z kontrahentami Spółki. Obecnie np. każdy handlowiec musi sam przygotowywać, zbierać, tworzyć materiały i informacje niezbędne do prowadzenia skutecznych negocjacji.

Obecnie brak jest również koordynacji pomiędzy biurami strukturalnymi, grupami operacyjnymi, a Biurem Rozwoju. Przejawia się to podejściem firmy do globalnej strategii cenowej. Dążąc do zwiększenia sprzedaży Ciech powinien zacząć  stosować: rabaty, upusty, kredyty, dłuższe terminy płatności i dłuższą kontraktację. Niekonkurencyjne są również krótkie terminy płatności, np. 14 dniowe, przy 90 dniowych konkurentów. Analizując rynek można zauważyć, że większość firm zagranicznych preferuje raczej np.: roczną kontraktację oraz 30 dniowe terminy płatności, co z kolei ma zapewnić dostawcom odbiorców. Działania takie mają obopólną korzyść. Niezbędnym elementem w działalności marketingowej Ciech, a w szczególności Biura Rozwoju, powinno stać się opracowywanie polityki dyskonta, tzn. redukcji ceny w celu zachęcenia nabywców do pierwszego zakupu (nawet przy obniżce swoje marży, co obecnie w Centrali jest nierealne do przeprowadzenia!). Najkorzystniejszym z punktu widzenia działalności handlowej Ciech byłyby dyskonta ilościowe, czyli redukcja ceny w zamian za zwiększenie zakupów przez nabywcę oraz dyskonto handlowe (funkcjonalne) – redukcja ceny dla pośredników w zamian za realizację przez nich określonych funkcji (dystrybucyjnych, promocyjnych) związanych z ofertą sprzedawcy.

Realizacja wszystkich tych działań byłaby możliwa, gdyby została podwyższona ranga działalności marketingowej w Ciech i rozszerzono zakres funkcji realizowanych w tej sferze. Przede wszystkim należy rozbudować trzy sfery, tzn. analizę rynku, analizę konkurencji, analizę produktu na rynku. Skuteczność w realizacji tych założeń jest pewna wtedy, gdy projekt zmian w tym obszarze byłby elementem szerszego programu, obejmującego całe przedsiębiorstwo. Dzięki temu zostanie zapewniona wewnętrzna spójność proponowanych rozwiązań i wzajemne ich wspieranie się. Realizacja zmian w innych sferach organizacji (strukturze organizacji, zarządzaniu i finansach) stworzyłaby dobrą bazę do zmian w strukturze marketingu. Naturalnym zjawiskiem jest, iż każda zmiana wywołuje różnego rodzaju bariery, które uniemożliwiają pełną realizację powyższych założeń. Najczęstszymi barierami w procesie zmian w Ciech byłyby: mentalność pracowników, brak nowoczesnego globalnego systemu informatycznego, a także brak wystarczającej komunikacji z otoczeniem. W sferze mentalności pracowników największymi barierami byłyby: brak samodzielności w działaniu (brak inicjatywy, kreatywności), brak dbałości o jakość pracy, schematyczność w działaniu. Ważnym elementem bardzo niekorzystnym dla Ciech jest średnia wieku pracowników wynosząca 44 lata.

Problem braku globalnego systemu informatycznego odgrywa istotną rolę, gdyż ogranicza możliwość badań i analiz marketingowych, a w efekcie ogranicza dostęp do informacji. Ostatnią z wymienionych barier jest brak wystarczającego dostępu do informacji o otoczeniu, a więc kształtowaniu się tendencji na rynku, o podstawowych charakterystykach działalności konkurentów. Co prawda po okresie niczym nie skrępowanego dostępu do informacji o przedsiębiorstwach (do roku 1990), w tej chwili obserwuje się blokowanie wszelkich informacji na temat kondycji przedsiębiorstwa. Wskutek tego Ciech powinien podjąć działania zmierzające do uzyskania tych informacji na własną rękę lub za pośrednictwem różnego rodzaju wywiadowi gospodarczych.

Zrozumiałym jest fakt, iż brak środków finansowych może być również silnie odczuwany w sferze marketingu, gdyż na jej zorganizowanie potrzebne są też niemałe fundusze. Jednak większość obszarów działalności marketingowej wymaga nakładów: promocja, dystrybucja, analizy i badania marketingowe. Żadna z tych sfer nie może być w zasadzie w Ciech zaniedbywana, jeśli zamierza on odnaleźć się nowej rzeczywistości. Realizacja tych celów wymaga szybkiej reformy, a w szczególności organizacyjnej pionu marketingu.


[1] Raport roczny Ciech S.A. 1998 Warszawa

[2] Opracowanie własne na podstawie materiałów wewnętrznych firmy Ciech S.A.

[3] Opracowanie własne na podstawie materiałów wewnętrznych firmy Ciech S.A.

[4] Tamże

Opis charakterystyki opakowań po kefirach

W próbie 30 opakowań po kefirze, 18 stanowiły opakowania małe (180g i 200g) co stanowi 60% i 12 opakowania duże ( 350 i 400g) – 40%. Wieczko opakowania kefiru oraz przednia część opakowania podobnie jak w przypadku opakowań jogurtu jest miejscem, gdzie nazwa produktu oraz znak firmowy umieszczone są w centrum za pomocą charakterystycznych dla danego producenta wielkości liter. Wieczko jest także miejscem, na którym wybita jest data przydatności do spożycia i zależnie od zastosowanej szaty graficznej i odcieni kolorów jest ona mniej lub bardziej widoczna.

Na wieczku 5 opakowań małych (producent A) zamieszczone były także twierdzenia typu: naturalne źródło wapnia, żywe kultury bakterii, 0 % tłuszczu. Wymagania, co do umieszczenia na opakowaniach nazwy produktu, informacji dotyczących składników, danych producenta, zawartości netto, warunków przechowywania oraz numeru partii produkcyjnej są umieszczone prawidłowo.. Oprócz podstawowych informacji zawarte są m in.: strona internetowa producenta i adres internetowy (e-mail), telefon specjalnej infolinii, twierdzenia zdrowotne oraz twierdzenia odnośnie zawartej mikroflory, posiadania certyfikatu jakości, oraz możliwość uniesienia wieczka spowodowanym działaniem żywych kultur bakterii kefirowych.

Podobnie jak w przypadku opakowań po jogurtach producenci A i B nie umieścili informacji dotyczącej wskazania kraju produkcji kefiru ( co także mogłoby sugerować twierdzenie ,, z polskiego mleka”). Informacje umieszczone przez producenta C analogicznie jak w przypadku opakowań po jogurtach umieszczone są prawidłowo. Cyfry przedstawiające datę ważności na opakowaniach po jogurtach i kefirach są prawie tej samej wielkości a osobom starszym w odczytaniu mogą sprawiać trudności. Co ciekawe wieczko oraz przednia część opakowań po jogurtach i kefirach przedstawione są  w taki sam sposób a mianowicie kolejno od góry umieszczona jest nazwa producenta, pod nią nazwa produktu i w odpowiedniej szacie graficznej charakterystyczne dla produktu twierdzenia typu: bez cukru, 0% tłuszczu.

 

Informacje, które powinny być zawarte na opakowaniu

Producent    A Producent B Producent C
Nazwa produktu          +          +           +
Termin przydatności do spożycia          +          +           +
Informacje dotyczące składników          +          +           +
Dane producenta          +          +           +
Kraj, w którym wyprodukowano lub przetworzono środek spożywczy          _          _           +

 

Zawartość netto          +          +           +
Warunki przechowywania          +          +           +
Oznaczenie partii produkcyjnej          +          +           +
Ilość sztuk przebadanych        10         10           10

Tabela przedstawiająca wyniki zgodności treści informacyjnej opakowań  po jogurtach z Rozporządzeniem

  Producent    A Producent B Producent C
Nazwa produktu          +          +           +
Termin przydatności do spożycia          +          +           +
Informacje dotyczące składników          +          +           +
Dane producenta          +          +           +
Kraj, w którym wyprodukowano lub przetworzono środek spożywczy          _          _           +

 

Zawartość netto          +          +           +
Warunki przechowywania          +          +           +
Oznaczenie partii produkcyjnej          +          +           +
Ilość sztuk przebadanych         10         10          10

Tabela przedstawiająca wyniki zgodności treści informacyjnej opakowań po kefirach z Rozporządzeniem